
باز ساعت ۴ صبه هنو
بیدارم دیگه شبا خوابم نمیگیره
یه بیماری که بی بهونه حال خوبو میده
حال بد و از تو اره میخره تو ریه
این طلاتم مشکوک مسره تو دیده
یه توهم بدجور بزرگه بو میده
مخ این طرفا توکمبود وسطای سینه
ضربانه محدود تقلا تو کینه
خب ک چی
همه بدن خب
رفتارا منقضی منع تردد
حرفای مبتدی طرحتوقع
یه اخلاق مبتنی ب جبرو تحمل
خب که چی اگه باورش کردم
زندگی هروزتا تهش سردرد
تنهایی تش دوخت ب لبم حرفمو
چنجایی محکوم باقیشم حسرت
خب که چی اگه انگیزه مرد
اعتماد تف کرد تلخیشو
بغض لا نفسام خب
تردیده روک
این طرفا بن بست ترویج مخ
خب که چی اگه هدفام مرد
هروز تکرار تلفات شد
از تو انگاری ضربان شل شداز بیرون
انگا نی پ تفاهم
مست بودم لای کوچه های مواد
مجبور ب یسری ادمای بیجا
کم بود تشنه این ادمی ک تو اب
دریارو دوس داشت تو روزای توفان
لم بدم زیر دوش اب گرم
دم ب دم بکنم گوشو ارع زخم
با خرفای منفیو دیده ناقصم
این اخلاق من نیس منه داش من