
الان وقت تکس جدیده اگه ننوشتیش پریده
دریده
شدن همه توی این پديده که شکل قرینه نداره و
داره میچرخه ولی عجیبه چون نیس سرجاش هیچی
میگذره داش ریز ریز
تا بزرگ بشن برگا تحمل دردا م ک با درخت بود
تصور فردام غدغن بود خب تبسم لب ها همه ماسک و گریم
تو تو این اتاق نیستی اگه هستی درو باز کن ببینیم
طول روز و طی شب خوندن ذهن های دست های پرده های نصف شب فرو رفتی تو درون خودت فرو کردی به زبون خودت که نخوری ازشون زخم زبون
همه چی شرو میشد از اون میز قمار لعنتی
کاش بشه دوباره لم ندی بش
این میز مث من و تورو کم ندیده دست نویس
ناهنجار داره بت میگه دست بریز
قافیه ردیفه