
کجایی بیا عشقت مریضه
هی پلک میزنم اشکم نریزه
سرفه های لعنتی گلومو پاره کرد
دود ریه هام شهرو الوده کرد
ریه هام پره درد دوریته
خطای تنم به یاد رفتنته
تو هر تپش قلبم صدات میزنه
هرجایی میره حرفتو میزنه
هوای این روزام خیلی داغونه
گلوم ابر داره چشمام بارونه
میگن دنیا ارزش غم نداره
دنیای من اما تو آغوش یاره
دیوونم اره حالم خنده داره
ارتین بودن خیلی درد داره
به تموم روزای خوبمون قسم
از وقتی رفتی دردم درمون نداره
توراه بیمارستان فریاد زدم
این زندگی بی تو قیدشو زدم
تو بودی مرحم واسه دردای من
برگرد ماه شبهای تار من
توبمون اصن بم بی محلی کن
تو بمون اصن اشکمم دربیار
اصن بیا درد رو دردام بذار
فقط بیا درد نبودتو بردار