
هنوزم اسمت میاد از جا میپرم
تو اوج تنهایم زخمامو مرحم میکردم
تو یه اتاق تاریک از بس تنها بودم غم هامو بغل میکردم
نبودی هیچ وقت بامن
بدون تو ام و کلی پیشرفت دارم
قول دادیم به هم بشه ۱۸ سالم
و الان ۱ ،۲ ساله غم بیشتر دارم
زندگی با رفتنت منو
کنارم نبودی هر روز انداختم سرمو پایین
بدن درد جسم خالی عه روح
وجودم سرد یخ زده خالی عه نور
همیشه به خدم امید میدادم
میگفتم روزای بهترم میرسع
که اره منم شاد باشم
صبح ها به امیدت زود عه خاب پاشم
شبا به عشقت بخابم تا صب، شاید
ورق برگرده کنارم باشی
هنوز عکستو دارم روی بوم نقاشی
سیاه سفید بوده همه چی
خودمو رنگ کردم همه چیو بهتر ببینم
یه بارم نشده زندگی رو قشنگ ببینم
بخاطر ت میزنم قید زندگی رو
تو فق کنارم باش حد اقل یه کم صحنه سازی کن
فقط مس روزای قبل میخام که کنارم باشی
ته شب شده بازم پلکان خیسه
روزا تکرا…